s2

Fizykoterapia

Fizykoterapia to jeden z działów fizjoterapii, który wykorzystuje różne formy energii wytwarzane w warunkach klinicznych przez profesjonalne urządzenia w celu:

  • zmniejszenia napięcia mięśni,
  • wymuszenia pracy mięśni,
  • uśmierzenia bólu.

Z zakresu fizykoterapii w naszej ofercie znajdą Państwo następujące zabiegi:

Hydroterapia (wodolecznictwo) to metoda leczenia bodźcowego, która polega na zewnętrznym stosowaniu wody w trzech możliwych postaciach: ciekłej, stałej lub gazowej. Czynnikiem leczniczego działania jest odpowiednia temperatura lub ciśnienie wody użytej do danej terapii.
Zabiegi hydroterapii wykorzystujące ciśnienie hydrostatyczne wody:

  • kąpiele całkowite
  • kąpiele częściowe
  • kąpiele kinezyterapeutyczne
  • kąpiele aromatyczne
  • masaż podwodny

Zabiegi z wykorzystaniem ciśnienia strumienia wody:

  • polewanie
  • natryski stałe
  • natryski ruchome

Krioterapia (terapia zimnem) stanowi formę zimnolecznictwa, która wykorzystuje naturalne reakcje organizmu na zimno. Reakcje te to zachowania obronne organizmu, które przywracają równowagę funkcjonowania całego ciała. Terapia zimnem polega na oddziaływaniu bardzo niskich temperatur (-120 °C) na ludzkie ciało, nie dłużej niż 3 minuty. Krioerapia całego ciała odbywa się w specjalnej kriokomorze.

Z uwagi na fakt, że ciało człowieka pokryte jest 30 tys. punktów wrażliwych na ciepło i aż 250 tys. reagujących na zimno, skuteczność leczenia zimnem jest kilkakrotnie wyższa niż ciepłem.

Zabiegi krioterapii można podzielić na miejscowe i całego ciała. Krioterapia miejscowa wykorzystuje urządzenie zakończone dyszą, która ochładza wybrane stawy, fragmenty skóry czy mięśnie. Krioterapia całego ciała polega na umieszczeniu osoby w komorze kriogenicznej, w której temperatura wynosi -120°C, w celu ochłodzenia powierzchni całego ciała, łącznie z głową, na której znajduje się najwięcej termoreceptorów odpowiedzialnych za efekt terapeutyczny.

Kriokomora to drewniana kabina przypominająca saunę. Pacjent bez specjalnego przygotowania wchodzi do niej w stroju kąpielowym pozbawionym jakichkolwiek metalowych części, czapce zimowej, rękawiczkach i grubych skarpetach. Na twarz nakładana jest maseczka, a na stopy drewniane chodaki. Przez cały okres przebywania w kriokomorze zaleca się oddychać płytko i powoli.

Dzięki kuracji w komorze kriogenicznej (od 8 do 14 zabiegów) usprawnianie jest bardziej intensywne i uogólnione.
Kuracja pozwala na:

  • zmniejszenie lub nawet odstawienie leków przeciwbólowych i przeciwzapalnych,
  • wielomiesięczne remisje chorób przewlekłych,
  • rozluźnienie i wzmocnienie mięśni szkieletowych,
  • zmniejszenie obrzęku w obrębie stawów i tkanek miękkich,
  • wzrost odporności organizmu,
  • wzrost poziomu korzystnych hormonów w surowicy krwi,
  • opóźnienie procesu starzenia (efekt antyoksydacyjny),
  • odnowę biologiczną organizmu,
  • poprawę samopoczucia, relaks, rześkość, rozluźnienie.

Krioterapia korzystnie wpływa na leczenie różnego rodzaju schorzeń reumatoidalnych, spastyczności mięśni, oraz zaburzeń siły mięśniowej. Innymi słowy ułatwia leczenie ruchu.

Elektroterapia wykorzystuje przepływ prądu stałego bądź zmiennego małej lub średniej częstotliwości jako bodziec leczniczy. Zabiegi wykonywane są miejscowo poprzez przyłożenie elektrod na ciało. Pod wpływem działania prądu w tkankach zachodzą zjawiska elektrochemiczne/-kinetyczne/-termiczne, za pomocą których uzyskuje się efekt pobudzający bądź przeciwbólowy.

Dzięki elektroterapii zauważa się poprawę ukrwienia, zmniejszenie napięcia mięśni, przyspieszenie wchłaniania obrzęków, złagodzenie bólu i poprawienie ukrwienia stymulowanej tkanki. Zabiegi elektroterapii przyspieszają procesy regeneracyjne tkanek.

Stosowane zabiegi elektroterapii:

  • galwanizacja – wykorzystuje prąd stały; w zależności od ułożenia elektrod stymuluje nerwy czuciowe wykazujące działanie przeciwbólowe bądź nerwy ruchowe wykazujące działanie pobudzające;
  • Jonoforeza – metoda wprowadzania leków do organizmu przez skórę za pomocą prądu stałego. Dzięki tej terapii to umieszcza się środek leczniczy bezpośrednio do krążenia, a tym samym jego działanie zostaje ograniczone do chorobowo zmienionej tkanki. Aplikowane leki wykazują działanie przeciwbólowe, przeciwzapalne, przeciwreumatyczne czy nawet rozmiękczające tkankę bliznowatą;
  • prądy TENS – zabieg polega na przezskórnej stymulacji nerwów prądami niskiej częstotliwości. Elektrostymulacja jest niefarmakologiczną terapią przeciwbólową: uśmierza ból przewlekły i ostry,;
  • prądy Kotz’a – metoda wspomagania treningu siłowego lub wytrzymałościowego mięśni. Stosowana zarówno w rehabilitacji, sporcie jak i w odnowie biologicznej w celu zwiększenia siły mięśniowej i masy mięśniowej;
  • prądy interferencyjne – to prądy średniej częstotliwości modulowane w amplitudzie z małą częstotliwością. Stosowane w leczeniu: zmian zwyrodnieniowych stawów kończyn, zespołów bólowych kręgosłupa, zaników mięśni w wyniku bezczynności, stanów pourazowych i pooperacyjnych mięśni, reumatyzmu tkanek miękkich, nerwobólów. Głównym zadaniem prądów interferencyjnych jest pobudzanie mięśni do skurczu. W zależności od wybranych parametrów można uzyskać efekt przeciwbólowy, usprawnienie metabolizmu lub efekt rozluźniający oraz stymulację układu krążenia i usprawnienie narządów jamy brzusznej;
  • prądy Träberta – wprowadzają mięśnie w wibracje, zmniejszając ich napięcie,. W zależności od wybranych parametrów można uzyskać efekt rozluźniający lub efekt przeciwbólowy. Wskazaniem do tego zabiegu są: choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa, stany po urazach, reumatoidalne zapalenie stawów.
  • Magnetoterapia
    To innowacyjna metoda wzmacniająca przemianę materii. Polega na stosowaniu zmiennego pola magnetycznego, które przenika przez ciało, docierając do każdej komórki. Zabieg ten może być wykonywany przez ubranie, gips, bandaże itp., ponieważ żadne przedmioty nie stanowią przeszkody dla pola magnetycznego. Pole magnetyczne przenika równomiernie przez wszystkie części ciała.

W tej metodzie fizykoterapii wykorzystuje się promieniowanie podczerwone, widzialne oraz nadfioletowe. W celach leczniczych i profilaktycznych wykorzystywane jest również promieniowanie słoneczne zwane helioterapią.
Działanie powyższych promieniowań ma na celu:

  • zmniejszenie napięcia mięśni,
  • podwyższenie progu odczuwania bólu,
  • rozszerzenie naczyń włosowatych skóry,
  • pobudzenie receptorów cieplnych skóry,
  • wzmożenie przemiany materii.

W światłolecznictwie wykorzystuje się lampę SOLLUX. Zabieg z jej wykorzystaniem polega na nagrzewaniu wyznaczonego fragmentu ciała dzięki energii cieplnej emitowanej przez żarówkę. W aparacie znajdują się dwa rodzaje filtrów: niebieski i czerwony – zmieniając widmo promieniowania, wpływają na zdolność penetracji w głąb skóry bądź tkanki podskórnej. I tak filtr niebieski przepuszcza promienie niebieskie, natomiast ogranicza podczerwone (cieplne). Promienie przechodzące przez ten filtr wykazują działanie przeciwbólowe i uspokajające oraz powodują obkurczenie naczyń krwionośnych. Dlatego ma on zastosowanie w nerwobólach, stanach pourazowych, odmrożeniach, przeczulicy i zaburzeniach naczynioruchowych. Z kolei filtr czerwony przepuszcza promienie czerwone widzialne i podczerwone, stosuje się go w stanach zapalnych tkanek miękkich, w celu przyspieszenia resorpcji wysięków, w uszkodzeniach skóry i źle gojących się ranach, w bólach mięśni, a także do neutralizacji promieni ultrafioletowych w razie ich przedawkowania.

Inne zabiegi stosowane w światłolecznictwie to:

  • BIOPTRON – zabieg polegający na naświetlaniu ciała światłem spolaryzowanym, które działa biostymulująco na organizm, poprawia samopoczucie oraz stymuluje procesy regeneracji. Wykazuje działanie przeciwbólowe, przeciwzapalne, przyśpiesza gojenie się ran. Stosowany jest również w leczeniu chorób skórnych łuszczycy, dermatozach, schorzeniach laryngologicznych oraz chorobach narządu ruchu;
  • LASER – zabieg polegający na przezskórnym przyłożeniu lasera do ciała. W zależności od wskazań zabieg ten wykonywany jest techniką kontaktową lub bezkontaktową. Leczenie laserem jest bezbolesne i bezpieczne dla organizmu. Wykazuje działanie przeciwbólowe, przeciwzapalne i przeciwobrzękowe. Przyczynia się do szybszego gojenia ran, załamań czy stłuczeń. Ma zastosowanie w chorobach narządu ruchu (zwyrodnienia, stany zapalne stawów, zespoły przeciążeniowe, bóle krzyża, ZZSK, zespół bolesnego łokcia). Pozytywne efekty laseroterapii uzyskuje się w leczeniu zatok, przyzębia, chorobach skóry, odleżyn, oparzeń.

Wynikiem działania ultradźwięków jest masaż wibracyjny. W zależności od miejsca stosowania drgań mechanicznych zjawiska występujące w tkankach są bardzo różne, obserwuje się: efekty mechaniczne, efekty termiczne ( miejscowy wzrost temperatury), efekty fizykochemiczne (wpływają na pH skóry).

Zabiegi są stosowane w celu:

  • rozluźnienia napiętych mięśni i ścięgien,
  • w terapii przeciwbólowej,
  • w chorobach zwyrodnieniowych i stanach przeciążeniowych kręgosłupa, stawów krzyżowo-biodrowych, obręczy kończyny górnej i dolnej, w ostrodze piętowej,
  • w stanach pourazowych.

Ultradźwięki przyśpieszają zrost kości i gojenie się tkanek miękkich.